Richtlijnen

Transfusieadviezen na transplantatie: behoefte aan meer eenduidigheid in de CBO-richtlijn

NTVH - 2014, nummer 2, march 2014

prof. dr. J.J. Zwaginga , dr. T. Netelenbos

Samenvatting

Bij hematologische stamceltransplantatiepatiënten wordt frequent ‘over de bloedgroep heen’ getransplanteerd. In de recente CBO-richtlijn over bloedtransfusie is er, ondanks behoefte van ziekenhuizen die niet elke dag met stamceltransplantatiepatiënten te maken hebben, geen eenduidig advies over welk product, wanneer aan wie te geven. De risico’s van bloedgroep major- en minor-incompatibiliteit na stamceltransplantatie worden besproken en een voorstel voor transfusieadviezen in de verschillende fasen rondom stamceltransplantatie wordt gegeven. Daarnaast wordt ingegaan op specifieke transfusieadviezen bij ABO-incompatibele orgaantransplantaties.

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2014;11:64–71)

Lees verder

Transplantatie en transfusieadviezen: consensus binnen handbereik?

NTVH - 2014, nummer 2, march 2014

dr. P.A.W. te Boekhorst

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2014;11:63)

Lees verder

Richtlijn ‘Diagnostiek en behandeling van verworven aplastische anemie bij volwassenen’

NTVH - 2013, nummer 6, september 2013

dr. A.E.C. Broers , dr. C. Huisman , dr. C.J.M. Halkes , dr. E.L. Meijer , prof. dr. H.C. Schouten , dr. H.R. Koene , dr. L.F. Verdonck , dr. M.R. de Groot , dr. M.R. Schaafsma , dr. N.P.M. Schaap , dr. R.A.P. Raymakers

Samenvatting

De werkgroep Aplastische Anemie van de Nederlandse Vereniging voor Hematologie heeft de richtlijn ‘Diagnostiek en behandeling van verworven aplastische anemie bij volwassenen’ opgesteld. Deze richtlijn is een document met aanbevelingen ter ondersteuning van de dagelijkse praktijkvoering, waar mogelijk berustend op de resultaten van wetenschappelijk onderzoek. In deze richtlijn wordt een antwoord geformuleerd op de volgende vragen:

  1. Welke diagnostiek dient te worden ingezet bij verdenking op verworven aplastische anemie?
  2. Hoe dienen de diagnostische parameters te worden geïnterpreteerd en wanneer is er een indicatie voor behandeling?
  3. Wat is de meest geschikte eerstelijnsbehandeling bij patiënten met verworven aplastische anemie?
  4. Wat zijn de mogelijkheden voor tweede- of derdelijnsbehandeling bij falen op of recidief na eerstelijnstherapie?

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2013;10:201–13)

Lees verder

De behandeling van AL-amyloïdose in Nederland anno 2013 Adviezen van de HOVON-werkgroep Multipel Myeloom

NTVH - 2013, nummer 5, july 2013

dr. B.P.C. Hazenberg , DRS. E. van de Waal , prof. dr. E. Vellenga , prof. dr. G.M.J. Bos , prof. dr. H.M. Lokhorst , Prof, dr. M.C. Minnema , prof. dr. M.J. Kersten , prof. dr. P. Sonneveld , dr. P.A. von dem Borne , prof. dr. S. Zweegman , dr. S.A.J. Croockewit

Samenvatting

AL-amyloïdose is de enige vorm van amyloïdose die wordt veroorzaakt door een plasmacelkloon in het beenmerg van vaak kleine omvang. Door de productie van een aberrante monoklonale vrije lichte keten en binding aan onder andere serum amyloïd P ontstaan amyloïddeposities in diverse organen en daardoor orgaandisfunctie. De mate van betrokkenheid van het hart is de belangrijkste prognostische parameter. De behandeling bij systemische ALamyloïdose is gebaseerd op behandelingen zoals toegepast bij het multipel myeloom, maar kent meer complicaties door de verminderde orgaanfunctie en matige conditie van de patiënten. Het doel van behandeling is het bereiken van een complete hematologische respons. Orgaanresponsen kunnen later optreden. De basis van behandeling is melfalan; hoog gedoseerd en gevolgd door autologe stamceltransplantatie bij jongere en fitte patiënten en lager gedoseerd en gecombineerd met dexamethason bij oudere en minder fitte patiënten. Van de nieuwere middelen lijkt met name de behandeling met de proteasoomremmer bortezomib uitvoerbaar met goede werkzaamheid. Om vermeende superioriteit van proteasoomremmers aan te tonen zijn verschillende gerandomiseerde fase III-studies gestart, waaronder de HOVON 104-studie. Behandeling van patiënten in studieverband wordt sterk aangeraden.

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2013;10:165–79)

Lees verder

Immuungemedieerde trombocytopenie (herziening van de ITP-richtlijn)

NTVH - 2013, nummer 4, june 2013

dr. H.R. Koene , prof. dr. J.J. Zwaginga , dr. M.R. Schipperus , dr. P.A.W. te Boekhorst , dr. R. Fijnheer

Samenvatting

De werkgroep Niet-oncologische hematologie van de Nederlandse Vereniging voor Hematologie (NVvH) heeft de Nederlandse richtlijn voor de diagnose en behandeling van immuungemedieerde trombocytopenie (ITP) bij volwassenen recentelijk herzien. Deze richtlijn is wegens het schaarse aantal gerandomiseerde studies grotendeels gebaseerd op internationale richtlijnen en expertopinie. Derhalve is afgezien van het vermelden van de mate van wetenschappelijk bewijs dat aan de adviezen zou kunnen worden verbonden.
Splenectomie blijft ook in de gereviseerde richtlijn de tweedelijnsbehandeling van keuze, aangezien dit de enige mogelijkheid is op langdurige curatie, zonder verdere interventies.
De introductie van nieuwe therapeutische modaliteiten, zoals anti-CD20 (rituximab) en de trombopoëtinereceptoragonisten (romiplostim en eltrombopag), hebben de behandelingsmogelijkheden voor chronische ITP uitgebreid. Romiplostim en eltrombopag zijn geregistreerd voor het gebruik bij patiënten met een recidief ITP na splenectomie en bij patiënten met een contra-indicatie voor splenectomie. Rituximab is het enige geneesmiddel waarvan ‘off-label’-gebruik in de richtlijn wordt genoemd als mogelijke tweedelijnsbehandeling. Gegevens uit nieuwe klinische studies, maar ook uit het ITP-register van de NVvH, zullen in de toekomst meer duidelijkheid moeten geven over de plaats van deze middelen bij de behandeling van ITP.

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2013;10:122–31)

Lees verder

Het myelodysplastisch syndroom: richtlijnen voor therapie 2013

NTVH - 2013, nummer 2, march 2013

dr. A. Beeker , prof. dr. A.A. van de Loosdrecht , prof. dr. B. Löwenberg , prof. dr. B.J. Biemond , C. Eeltink , dr. D.A. Breems , prof. dr. E. Vellenga , prof. dr. G.A. Huls , dr. G.E. de Greef , prof. dr. G.E.G. Verhoef , prof. dr. G.J. Ossenkoppele , prof. dr. H.C. Schouten , prof. dr. J.H. Jansen , prof. dr. J.H.E. Kuball , dr. M. Hoogendoorn , dr. M. Jongen-Lavrencic , dr. M. van Marwijk Kooy , prof. dr. M.H.G.P. Raaijmakers , dr. M.R. Schaafsma , dr. P. Muus , dr. P.A. von dem Borne , dr. P.W. Wijermans , dr. R.E. Brouwer , dr. T. van Maanen , prof. dr. T.J.M. de Witte , dr. W. Deenik

Samenvatting

Namens de werkgroep AML/MDS van de Nederlands/Belgische Stichting Hemato-Oncologie voor Volwassenen in Nederland (HOVON) is een richtlijn voor behandeling van het myelodysplastisch syndroom (MDS) opgesteld. Gezien de heterogeniteit van het ziektebeeld en de toenemende mogelijkheden van behandeling vormt adequate en volledige diagnostiek met een prognostische classificatie van MDS de basis voor therapiekeuze. In de vorige uitgave zijn de huidige richtlijnen voor diagnose en prognose besproken.

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2013;10:43–53)

Lees verder

Het myelodysplastisch syndroom: richtlijnen voor diagnostiek 2013

NTVH - 2013, nummer 1, january 2013

dr. A. Beeker , prof. dr. A.A. van de Loosdrecht , prof. dr. B. Löwenberg , prof. dr. B.J. Biemond , dr. D.A. Breems , prof. dr. E. Vellenga , prof. dr. G.A. Huls , dr. G.E. de Greef , prof. dr. G.E.G. Verhoef , prof. dr. G.J. Ossenkoppele , prof. dr. H.C. Schouten , prof. dr. J.H. Jansen , prof. dr. J.H.E. Kuball , dr. M. Hoogendoorn , dr. M. Jongen-Lavrencic , dr. M. van Marwijk Kooy , prof. dr. M.H.G.P. Raaijmakers , dr. M.R. Schaafsma , dr. P. Muus , dr. P.A. von dem Borne , dr. P.W. Wijermans , dr. R.E. Brouwer , dr. T. van Maanen , prof. dr. T.J.M. de Witte , dr. T.M. Westers , dr. W. Deenik

Samenvatting

Namens de werkgroep AML/MDS van de Nederlands/ Belgische Stichting Hemato-Oncologie voor Volwassenen in Nederland (HOVON) is een richtlijn voor diagnostiek en prognosticeren van het myelodysplastisch syndroom (MDS) opgesteld. Gezien de heterogeniteit van het ziektebeeld en de toenemende mogelijkheden van behandeling vormt adequate en volledige diagnostiek met een prognostische classificatie van MDS de basis voor therapiekeuze. In de volgende uitgave worden de huidige richtlijnen voor behandeling besproken.

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2013;10:3–14)

Lees verder
X