Home » Tijdschriftartikelen » Overzichtsartikelen » Directe orale anticoagulantia bij kankergeassocieerde veneuze trombo-embolie

Directe orale anticoagulantia bij kankergeassocieerde veneuze trombo-embolie

Door:
dr. P.L. den Exter
dr. P.L. den Exter

aios interne geneeskunde, afdeling Trombose en Hemostase, Leids Universitair Medisch Centrum

voorheen arts-onderzoeker, afdeling Trombose en Hemostase, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
drs. T. van der Hulle
drs. T. van der Hulle

aios interne geneeskunde, afdeling Trombose en Hemostase, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. F.A. Klok
dr. F.A. Klok

internist-vasculair geneeskundige, afdeling Trombose en Hemostase, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
prof. dr. M.V. Huisman
prof. dr. M.V. Huisman

internist-vasculair geneeskundige, afdeling Trombose en Hemostase, Leids Universitair Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur

SAMENVATTING

Veneuze trombo-embolie (VTE) is een frequent voorkomende complicatie bij patiënten met kanker. De oorzaak voor de tromboseneiging bij kankerpatiënten is multifactorieel, waarbij een belangrijke rol is weggelegd voor specifiek door tumorcellen geïnduceerde activatie van de stolling. De behandeling van VTE in de oncologische populatie wordt bemoeilijkt door een sterk verhoogde recidiefkans als ook een hoog risico op bloedingscomplicaties van de antistollingsbehandeling, in vergelijking met de algemene populatie. Klinische studies hebben uitgewezen dat bij patiënten met kanker laagmoleculairgewichtheparines (LMWH) effectiever zijn in de preventie van recidief-VTE dan behandeling met vitamine-K-antagonisten. De langdurige noodzaak tot subcutane injecties, dat frequent wordt gecompliceerd door lokale spuitinfiltraten, vormt echter een belangrijk nadeel van deze behandeling. De nieuwe generatie directe orale anticoagulantia (DOAC's), die geen noodzaak tot monitoring kennen en in vaste dosering kunnen worden voorgeschreven, vormen daarom een aantrekkelijk alternatief. Kankerpatiënten zijn echter ondervertegenwoordigd in de tot nu toe uitgevoerde studies die de effectiviteit en veiligheid van DOAC's hebben onderzocht. Bovendien werd in deze studies geen vergelijking met LMWH gemaakt. De resultaten van studies naar DOAC's die in de kankerpopulatie worden uitgevoerd, dienen daarom te worden afgewacht voordat deze therapie als alternatief voor LMWH kan worden toegevoegd aan de behandeling van kanker-gerelateerde VTE. (NED TIJDSCHR HEMATOL 2018;15:25–30)
Om het volledige artikel te kunnen lezen, heeft u de volgende mogelijkheden:


* (dit is alleen mogelijk voor Medisch Specialisten en artsen in opleiding tot medisch specialist met BIG nr. met voorschrijfbevoegdheid werkzaam binnen de hematologie in Nederland)

Koop nu voor €1,80 Inclusief 21% BTW
Deze PDF is eigendom van NTvH uitgegeven door Ariez B.V. en mag niet elders worden gepubliceerd of gebruikt.
Ontvang ook onze nieuwsbrief per mail: Inschrijven
© 2021 NTVH
X

Deze website gebruikt cookies voor de juiste werking en om de bezoeker de beste gebruikservaring te geven. Wij gebruiken geen cookies om u te volgen voor marketing doeleinden. Klik op de 'Accepteer' knop om hiermee in te stemmen.