Home » Tijdschriftartikelen » Casuïstiek » Ernstige beenmergtoxiciteit bij het gebruik van thiopurines

Ernstige beenmergtoxiciteit bij het gebruik van thiopurines

Door:
drs. A. Breedijk
drs. A. Breedijk

internist-hematoloog in opleiding, afdeling Hematologie, Radboudumc

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. R.J.M. Brüggemann
dr. R.J.M. Brüggemann

ziekenhuisapotheker, afdeling Apotheek, Universitair Medisch Centrum St. Radboud

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. F. Hoentjen
dr. F. Hoentjen

ziekenhuisapotheker-klinisch farmacoloog, afdeling Apotheek, Radboudumc

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. L.J.J. Derijks
dr. L.J.J. Derijks

ziekenhuisapotheker-klinisch farmacoloog, afdeling Klinische Farmacie & Farmacologie, Máxima Medisch Centrum

Meer informatie en artikelen van deze auteur
dr. D. Evers
dr. D. Evers

internist-hematoloog, afdeling Hematologie, Radboudumc

Meer informatie en artikelen van deze auteur

SAMENVATTING

Thiopurines (azathioprine, 6-mercaptopurine en tioguanine) zijn de meest gebruikte immuunmodulatoire geneesmiddelen bij patiënten met inflammatoire darmziekten (IBD). Ook binnen de hematologie worden deze middelen ingezet, onder andere in de behandeling van acute lymfatische leukemie (ALL). Het enzym thiopurine-S-methyltransferase (TPMT) speelt een centrale rol in het metabolisme van thiopurines. Polymorfismen in het TPMT-gen komen voor bij ongeveer 10% van de Kaukasische populatie en kunnen leiden tot een afwezige dan wel verlaagde activiteit van dit enzym, hetgeen via stapeling van de farmacologisch actieve metaboliet tot toxische waarden en ernstige myelosuppressie leidt. In dit artikel wordt de potentiële toxiciteit van thiopurines aan de hand van een casus geïllustreerd en wordt achtereenvolgens het thiopurinemetabolisme, de genetische achtergrond van een TPMT-enzymdeficiëntie en de daaruit volgende aanwijzingen voor de dagelijkse klinische praktijk besproken. Binnen de IBD-populatie is prospectief aangetoond dat dosisaanpassing op geleide van genotype het risico op myelotoxiciteit sterk reduceert zonder afname van behandeleffectiviteit. TPMT-genotypering voorafgaand aan thiopurine-therapie wordt dan ook geadviseerd. De plaatsbepaling van TPMT-genotypering bij hematologische aandoeningen is echter momenteel nog onvoldoende uitgekristalliseerd.

(NED TIJDSCHR HEMATOL 2019;16:357–63)

Om het volledige artikel te kunnen lezen, heeft u de volgende mogelijkheden:


* (dit is alleen mogelijk voor Medisch Specialisten en artsen in opleiding tot medisch specialist met BIG nr. met voorschrijfbevoegdheid werkzaam binnen de hematologie in Nederland)

Koop nu voor €1,80 Inclusief 21% BTW
Deze PDF is eigendom van NTvH uitgegeven door Ariez B.V. en mag niet elders worden gepubliceerd of gebruikt.
Ontvang ook onze nieuwsbrief per mail: Inschrijven
© 2021 NTVH
X

Deze website gebruikt cookies voor de juiste werking en om de bezoeker de beste gebruikservaring te geven. Wij gebruiken geen cookies om u te volgen voor marketing doeleinden. Klik op de 'Accepteer' knop om hiermee in te stemmen.